KOMUNIKACJA A ALKOHOLIZM

Dobre relacje z innymi

Czy zdajesz sobie sprawę jaka Twoja umiejętność ma największe znaczenie dla jedności rodziny, bycia lubianym w towarzystwie i szanowanym w pracy?

Jeżeli Twoje życie obraca się w zależności od innych ludzi, kontaktów z nimi i współpracy, to z pewnością zdajesz sobie sprawę jak łatwo popaść w konflikt, nieważne czy dużej, czy małej skali. Takie życie to ciągłe ścieranie się z innymi, ich zdaniem, ich podejściem, ich sposobem itp.

Konflikty towarzyszą ludziom i stanowią swoistą normę w kontaktach międzyludzkich. Można przed nimi uciekać, można się im również poddawać, można nie ustąpić, można walczyć, lecz na dłuższą metę ani jedna z tych metod nie będzie miała pozytywnych rezultatów.

Istnieje najbardziej prawidłowy sposób postępowania: Konfliktom należy stawić czoło i podjąć się ich skutecznego rozwiązywania!

Czym jest komunikacja

Komunikacja to wymiana informacji między jej uczestnikami. Nośnikami danych mogą być słowa (komunikacja werbalna), gesty, teksty, obrazy, dźwięki czy też sygnały elektryczne albo fale radiowe.

Ważne jest, aby były one zrozumiałe dla nadawcy i odbiorcy.

Błędy w komunikacji

Osądzanie - krytykowanie, obrażanie, orzekanie, chwalenie połączone z oceną, polega na narzucaniu własnych wartości innym osobom i formułowaniu rozwiązań cudzych problemów, kiedy osądzamy, nie słuchamy tego, co mówią inni, ponieważ zajęci jesteśmy oceną ich wyglądu, tonu głosu i słów, których używają.

Jak się zachowuje ktoś, kto osądza?

    - krytykuje - "czy ty naprawdę nic nie rozumiesz?"

    - obraża - "to dlatego, że z ciebie taki leniuch..."

    - orzeka - "ciebie w ogóle ten temat nie interesuje..."

    - chwali po to by oceniać lub manipulować - "trzeba się trochę bardziej starać, a na pewno wyjdzie ci to znacznie lepiej"


Decydowanie za innych - rozkazywanie, grożenie, moralizowanie, nadmierne, niewłaściwe wypytywanie, może utrudniać porozumiewanie się nawet wtedy, gdy podyktowane jest troską i chęcią pomocy, decydując za innych uzależniamy ich od siebie i pozbawiamy możliwości samodzielnego podejmowania decyzji, dajemy im także do zrozumienia, że ich odczucia, wartości i problemy są nieważne.

Jak zachowuje się ktoś, kto decyduje za innych?

    - rozkazuje - "będziesz się uczyć 2 godziny każdego wieczoru!"

    - grozi - "jeśli tego nie zrobisz..."

    - moralizuje - "powinieneś to zrobić..."

    - zadaje liczne, niewłaściwe pytania - "gdzie byłeś? co robiłeś? kto był z tobą?" - pytania tego typu zdecydowanie nie ułatwiają komunikacji


Uciekanie od cudzych problemów - doradzanie, zmienianie tematu, logiczne argumentowanie, pocieszanie, polega na tym, że nie jesteśmy skłonni zajmować się nimi, nie bierzemy pod uwagę uczuć ani zmartwień innych ludzi, nie chcemy zajmować się ich lękami, obawami i troskami.

Jak zachowuje się ktoś kto ucieka od cudzych problemów?

    - doradza - "najlepiej byłoby, gdybyś..."

    - zmienia temat - "jaka dyscyplina sportu chcesz uprawiać?"

    - logicznie argumentuje - "możesz poprawić swoje wyniki tylko przez bardziej wytężoną naukę", najważniejsze są fakty, o uczuciach się nie mówi

    - pociesza - "wszystko będzie dobrze...", w ten sposób poprawia nastrój swego rozmówcy, ale nie zajmuje się trapiącym go problemem


Komunikacja jest nieefektywna, gdy:

    - jesteś tak bardzo przejęty tym, co chcesz powiedzieć, że nie zwracasz uwagi na to, co mówią inni

    - czekasz tylko na to, by wejść w słowo mówiącemu i przedstawić swój punkt widzenia

    - słuchasz wybiorczo, słyszysz tylko to, co chcesz usłyszeć

    - przerywasz mówiącemu i kończysz za niego wypowiedź, zniekształcając ją dla własnych celów



Trzy podstawowe umiejętności przydatne w rozmowie:

    - rozpoczynaj od pytań otwartych, zaczynając od słów kto, co, kiedy, jak, dlaczego

    - przysłuchuj się nie tylko odpowiedziom na pytania, ale także wszelkim innym informacjom, które dostarczają wiedzy o mówiącym

    - w rozmowie, niezależnie od tematu, ujawniaj także pewne informacje o sobie


Do bezpiecznych tematów rozmów z ludźmi, których spotykasz po raz pierwszy lub których nie znasz zbyt dobrze, należą: pogoda, aktualne wiadomości, moda, sport.

Komunikacja a alkoholizm

Jak wygląda komunikacja z pijanym nie muszę wyjaśniać. Alkoholicy często zachowują się i reagują jakby byli pijani, chociaż zachowują abstynencję od alkoholu od jakiegoś czasu. Komunikacja z nimi może i wygląda inaczej niż jak z pijanym, ale trudno dojść z nimi do porozumienia. Osobom, które nie znają mechanizmów choroby alkoholowej może to się wydawać niemożliwe i zaskakujące. Alkoholik używa alkoholu jak wentyla bezpieczeństwa do upuszczania nadmiernego rozemocjonowania i nagromadzonych namiętności. Bez alkoholu nie potrafi tego zrobić. Właściwie alkohol sam to robi za niego, działając na organizm jak swego rodzaju rozpuszczalnik - rozpuszcza emocjonalność i napięcie po niewyrażonych i niespełnionych potrzebach. Taki człowiek jest spięty i nadpobudliwy, niczym zdenerwowany, choć sam nie ma pojęcia, że tak możnaby go odebrać. Zaczyna się wokół takiego chodzić na paluszkach, nie można się z nim w żaden sposób skontaktować, a nawet zaczyna się tęsknić do tamtego, który pił, przynajmniej był wyluzowany.

Alkoholik a komunikacja

Istnieje jeszcze jeden rodzaj zagrożenia komunikacji z alkoholikiem. Nagle otrzeźwiały i oczarowany, że można nie pić i własnym samopoczuciem, głosi wszem i wobec zalety leczenia alkoholizmu lub bliskiego kontaktu z Bogiem, który zesłał mu cud niepicia. Nie potrafi w tym okresie o niczym innym mówić. To mija, ale wymaga zrozumienia i akceptacji, a nawet, do pewnego czasu, pobłażliwości.

Kolejny problem stanowi odzyskana trzeźwość. Może się ona objawić trzeźwym spojrzeniem na prowadzone w rodzinie życie, bądź w firmie...

Alkoholik nagle widzi wszystkie niedociągnięcia, ma odwagę o nich mówić i napominać wszystkich do poprawy. Dopóki pił nie czepiał się, nawet wyrażał aprobatę. Teraz się czepia i jest stanowczy. Siła takiego oddziaływania być może z czasem osłabnie, ale też i warto przyjrzeć się ile w tym racji. Trudno jednak podjąć samokrytykę jeżeli uznało się i głęboko wierzy, że winę za zły stan rzeczy ponosi jedynie alkoholik.

Odpowiedzialność rodzinna

Alkoholizm nie wyrasta jak grzyb w nocy. To choroba postępująca, trwająca często 20 i więcej lat. Nie można zapominać, że cały czas było się i brało czynny udział w narastającej katastrofie. Każdy musi skonfrontować się ze swoją działką przewin i podjąć właściwe do ich skali kroki. Inaczej nie ma co gadać o powrocie do normalności w komunikacji rodzinnej, a o powrocie do normalności nie ma najmniejszej mowy.

alkoholizm jest chorobą

Alkoholizm jest chorobą, którą trzeba rozumieć.

alkoholizm u kobiet

Specyfika kobiecego alkoholizmu.
Strona alkoholiczki.

jak pomagać w chorobie alkoholowej

Jak pomagać alkoholikom. Rola rodziny.

KAŻDA DROGA ZACZYNA SIĘ OD PIERWSZEGO KROKU...

... już w połowie drogi zadziwią nas osiągnięte rezultaty. Poznamy nową wolność i nowe szczęście. Nie będziemy żałować przeszłości ani zatrzaskiwać za nią drzwi. Pojmiemy sens słów - Pogoda Ducha i zaznamy spokoju. Bez względu na to, jak nisko upadliśmy, dostrzeżemy, że i z naszego doświadczenia mogą skorzystać inni. Zniknie uczucie bezużyteczności i pokusa rozczulania się nad sobą. Bardziej niż sobą zainteresujemy się bliźnimi. Zniknie egoizm. Zmieni się cały nasz stosunek do życia. Opuści nas strach przed ludźmi i niepewnością materialną. Znajdziemy intuicyjnie sposób postępowania w sytuacjach, których dotąd nie umieliśmy rozwiązać. Nagle zaczniemy pojmować, ze Bóg czyni dla nas to, czego sami nie byliśmy w stanie dla siebie uczynić. Czy są to obietnice bez pokrycia? Sądzimy, że nie. Urzeczywistniają się czasem szybko, czasem wolniej, ale zawsze się materializują, jeśli nad nimi pracujemy.

Anonimowi Alkoholicy str.72

TENJARAS | Wypromuj również swoją stronę


Design downloaded from free website templates.